Mijn naam is legioen van Menno Wigman
Daarop vroeg Hij hem: 'Wat is uw naam?'
'Mijn naam is Legioen, want wij zijn met velen.'
Marcus 5: 9
Menno Wigman selecteerde op mijn verzoek 7 gedichten uit zijn vorige week verschenen bundel Mijn naam is Legioen.
Nu al 2e druk, volop in de aandacht van diverse media en goede tot zeer goede recensies.
Mijn naam is Legioen is Wigmans eerste dichtbundel sinds zeven jaar.
‘Ik leefde snel en telde af, dat was toen mode’, dicht Menno Wigman in deze bundel. De dandy van de desillusie, zoals een criticus hem ooit noemde, kijkt terug op de eerste tien jaar van de eenentwintigste eeuw en doet dat in vastberaden, aangrijpende en soms ronduit pijnlijke gedichten.
Of Wigman nu over chatrooms, porno, tuincentra, massavaccinaties of jeugdvandalisme schrijft, steeds is zijn toon die van een klassieke dichter, zijn gedichten maken de indruk er altijd al geweest te zijn. Zoals Guus Middag in NRC Handelsblad schreef: ‘Wigman wil als een van de weinigen niet behagen. Hij gaat zijn eigen gang. (...) Hij spreekt voor zichzelf, maar ook meteen voor iedereen – dat is het bijzondere.’
Menno Wigman (1966) is dichter, vertaler en essayist. In 1997 debuteerde hij met de veelgeprezen bundel ’s Zomers stinken alle steden. Voor zijn bundel Zwart als kaviaar (2001) ontving hij de Jan Campert-prijs. In 2010 verscheen Red ons van de dichters, een bundel beschouwingen waarover Het Parool schreef: ‘Zolang Wigman dicht en schrijft over dichten, komt het met de poëzie wel goed.’
Mijn naam is Legioen is te koop bij de receptie van het landhuis (€ 14,95).
Zwembad Den Dolder
Er zijn gevoelens die fascistisch zijn.
De vader die niet weet waarom hij slaat,
de zoon die half verblind in foto’s krast.
De mooiste idioot die ik ooit zag
lag op zijn rug een heel heelal te zijn.
Geen vader kreeg ooit greep op deze pees
die als een kosmonaut het bad door dreef,
geen moeder stookte in zijn vissenkom.
En wit en scheef en wijs zwom hij. Hij zwom.
Menno Wigman
Uit:
Mijn naam is Legioen, Prometheus, 2012