deBaak.nl maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.

Sluiten

Telt het ook als niemand het ziet

Je kent dat  misschien wel, de vraag van Heidegger: als er in een bos een boom omvalt en niemand ziet het of hoort het is die boom dan wel gevallen? Of als ik op mijn zolderkamertje een briljante uitvinding doe die bij niemand bekend is, is dat dan wel een briljante uitvinding?
In het programma Investeren in Meesterschap doen mensen veel ontdekkingen over zichzelf. Het zijn verschillende soorten oogst die ze binnenhalen. Die oogsten zijn vaak verrassend nieuw en onverwacht en ook fundamenteel voor de persoon zelf. En ook komt het vaak voor dat niemand in hun omgeving dat ziet, zeker niet in eerste instantie.

Als Jose zoonlief vriendelijk vraagt om al zijn gitaren,drumstellen en versterkers weg te halen uit zijn kamer nu hij daar toch niet meer woont dan lijkt het op niet meer dan dat. Maar als blijkt dat ze daarmee een eigen kamer regelt en dat het voor het eerst sinds jaren is dat ze een eigen ruimte heeft dan staat het voor heel wat meer in haar leven.
Als Caroline het gesprek met haar 19 jarige dochter aangaat over uit huis gaan dan weet niemand dat ze op 50 jarige leeftijd de periode afsluit van de brave perfecte moeder te willen zijn die overal voor zorgt en die het ont-zorgen van haar kinderen als haar hoofdtaak ziet. Ze wil haar dochter voor van alles behoeden en dacht aanvankelijk dat ze haar met een dergelijk gesprek het huis uit joeg. Haar kwartje viel pas toen ze besefte dat ze afscheid aan het nemen was van haar behoefte om de ideale moeder te willen zijn.
Hans de ondernemende onderwijsmanager zegt bijvoorbeeld:” Pas toen ik de plaatjes van mijn biografie zag besefte ik hoe belangrijk pionieren voor me is. Ik ben nog steeds een projectiel maar niet meer zo ongeleid, een soort van raket die nu weet wat voor brandstof hij nodig heeft”
Bert, een heel ambitieuze manager in de energiesector:” het klinkt gek maar ik heb geleerd mijn spieren te ontspannen , bijvoorbeeld door tijdens het fietsen minder hard in de handvatten te knijpen, en dat heeft veel invloed op mijn vermogen om van het leven en van mijn werk te genieten”.
Als mensen in zichzelf een knop omzetten die de betekenis verandert van hoe ze naar hun leven en werken gekeken hebben tot op dat moment, dan is dat behoorlijk fundamenteel, ook al kun je het niet direct zien bij ze. Soms zien ze het zelf pas maanden later.
Dat maakt het binnenhalen van je oogst als senior bij een persoonlijk ontwikkelingsprogramma in deze tijd niet eenvoudig. Soms moet je maanden wachten voor het kwartje valt en voor het zichtbaar wordt in je gedrag. Niet zo eenvoudig in deze turbo- en crisistijd waarin iedereen ogenblikkelijk resultaat wil zien, snel bruikbaar en toepasselijk.
Vertraging als belangrijke voorwaarde voor bewuste persoonlijke ontwikkeling wordt weinig herkend. Maar het speelt een belangrijke rol in de veelheid van ervaringen die je als senior al opgedaan hebt en die je leven en je herinnering bevolken.
Dat de oogst niet direct binnen te halen is  is in veel gevallen helemaal niet erg, als je inspiratie maar te pakken krijgt, of op andere gedachten gebracht wordt. Als er maar vorm komt in wat eerst vage gedachten waren of een kruipende onvrede.

Dat brengt ons op een ander punt. Wat is er mis met onvrede?
Laatst kwam een deelnemer op me af met de woorden (en het bijbehorende gezicht...):” ik ben ontevreden over mezelf” Eigenlijk vond hij van zichzelf dat ie dat niet mocht zijn , zeker als de anderen om hem heen geïnspireerd aan de gang gingen. Het lijkt een beetje alsof we ten prooi zijn van de tirannie van het gelukkig moeten zijn en positief. Juist onvrede kan een heel helder startpunt zijn voor verdere ontwikkeling maar als je jezelf de onvrede niet toestaat gebeurt er niets. Waar zouden we zijn als Columbus en Marco Polo en Vasco da Gama hun onvrede en hun nieuwsgierigheid niet serieus genomen hadden?

Pioniers
Iets heel anders is het feit dat het hier om een generatie pioniers gaat. Ze vormen de eerste generatie, die in of na de  tweede wereldoorlog geboren, voor de taak staat om ( een nieuwe) koers te bepalen in hun leven na hun vijftigste. Dat is nieuw voor ze omdat ze geen voorbeeld hebben aan hun ouders. Voor hun ouders stond vast na hun vijftigste of zestigste dat ze oud waren en stil gingen leven. Of dat ze van het Zwitserleven gingen genieten. Maar voor hun kinderen staat vast dat ze nog een hele actieve periode van 15 of 20 jaar voor de boeg hebben.  Dat betekent dus Terra Incognita  voor deze generatie: wat ga ik doen, wat ga ik laten, waarin investeer ik met betrekking tot mijn werkende leven? Hoe wil ik dat de verhouding tussen mijn werkleven en mijn privéleven eruit ziet?
Standaard uitspraken zijn daar nauwelijks over te doen. Vooral niet omdat de levens van mensen na hun vijftigste er volkomen verschillend uitzien nadat de kinderen het huis uit zijn gegaan en hun partner ook weer de vrijheid heeft om vorm te gaan geven aan het eigen leven. Of nadat ze hun ambities om de top te halen of de beste te zijn ingeruild hebben voor ambities om iets aan de maatschappij bij te dragen.
Sprekend was de uitspraak van een deelnemer laatst die zei:” het is wel wat laat in het leven maar het feit dat ik nu een punt bereik waar ik niet meer aan de verwachtingen van anderen voldoe maar ook eens aan die van me zelf, kost me gewoon energie om te verwerken. Ik ben kennelijk een laatbloeier en daar heb ik nog nooit bij stil gestaan”

Dat telt behoorlijk als oogst, maar je kunt het niet zien…
Investeer in je 2de levenshelft!

 


  Omschrijving Profiel Duur Investering