Arend van Randen: "Managers moeten leren loslaten"

Arend van Randen van trainingsinstituut Arpa, is een overtuigd aanhanger van de ideeën van Ricardo Semler. Tien jaar geleden kreeg hij het boek ‘Semco-stijl’ van Ricardo Semler cadeau en sindsdien is zijn hele bedrijf veranderd. De pyramide ging op zijn kop en de samenwerking tussen tussen alle medewerkers veranderde fundamenteel. Vertrouwen en openheid staan centraal. Loslaten in de praktijk. En vooral leren. Arend van Randen noemt Arpa ook wel het Lea®n Instituut. Het motto van hem en zijn collega’s: “Zo veel mogelijk klantwaarde toevoegen, zo min mogelijk verspillen en vooral: de mensen in uw organisatie stimuleren om iedere dag weer nieuwe en slimmere oplossingen te bedenken”.

Helemaal los
Arpa, dat 20 jaar gelden begon als softwarebedrijf, startte enthousiast geworden over het gedachtegoed van Semler met één training Semco-stijl. Inmiddels traint het bedrijf zo’n 2.500 managers per jaar. Opleiden is hoofdzaak geworden. Arend zegt hierover In een recent interview met het blad MT: “We hebben onder andere Semco-stijl in de bouwwereld geïntroduceerd en die wereld aardig op zijn kop gezet. Bij bouwbedrijven als BAM en Dura Vermeer is de oude manier van werken los gelaten en is de manier van werken ingrijpend veranderd. Het is nu veel meer een omgekeerde piramide, waarbij de mensen die het werk moeten doen de beslissingen nemen. Als je ziet hoeveel belangstelling er nu is voor het gedachtegoed van Semler: dat zijn echt niet een stel idioten die maar wat doen. De tijd is er rijp voor in Nederland.’ De uitgangspunten van de trainingen van Arpa zijn de ideeën van Toyota over de lerende organisatie en de ideeën van Semler over loslaten. ‘Als je echt kwaliteit wilt bieden als bedrijf zul jij je steeds moeten blijven ontwikkelen. En om te kunnen leren moet je kunnen loslaten. Zo leer je je kinderen ook fietsen. Als het management niet los kan laten, gaat het niet gebeuren.’

Blijven leren

En laat loslaten nou het moeilijkste zijn voor bestuurders. ‘We worstelen er zelf ook al 10 jaar mee’, bekent Arend van Randen. ‘Het blijft lastig om toch niet steeds de beslissingen zelf te nemen als partner of baas van een bedrijf. Je moet je hele bedrijf omgooien en steeds weer je aannames onderzoeken. Het is een complete mindshift. Het zijn oude reflexen om overal weer afdelingen en managers voor neer te zetten. Ook voor de backoffice hadden we bijvoorbeeld weer een manager aangesteld. Maar die is na een paar maanden een andere functie gaan vervullen omdat ze aangaf dat de medewerkers geen aansturing nodig hebben en geen manager dulden. Vergis je niet, het is een lang proces om volledige vrijheid en verantwoordelijkheid in een bedrijf te verankeren.’

De ploetertocht
‘Wij worstelen er zelf al een hele tijd mee en hebben nog steeds niet alles toegepast. Het is een ploetertocht. Ook de medewerkers hebben de neiging om voor grote beslissingen de steun van de partners te vragen. Nu hebben we in ons kantoor een groot bord opgehangen met een van de uitspraken die Semler vaak gebruikt: ‘It's better to ask for forgiveness than to ask for permission.' Het gaat steeds beter: iedereen in het bedrijf neemt steeds beter zelfstandig beslissingen. De volgende stap zou zijn om alle medewerkers ook mede-eigenaar te maken van het bedrijf. Onze kinderen gaan straks horen dat wij nog in bedrijven werkten waar bazen waren. Dat gaan ze echt niet meer geloven. Eerst hadden we de slavernij, toen kwamen bazen en over een paar jaar is iedereen even verantwoordelijk.’ De woorden van Arend onderstrepen nog maar eens hoe visionair Ricardo Semler was toen hij in ruim 20 jaar geleden het roer omgooide. Waar we nu al spreken over een peer-to-peer maatschappij was hij in de jaren de ‘maverick’ die het allemaal anders deed.


  Omschrijving Profiel Duur Investering