Gezocht: leuke jonge ambtenaren!
Tja, ambtenarij. Nooit heeft het me getrokken. Toen ik klaar was met mijn studie (organisatiepsychologie) wist ik heel veel dingen niet zeker, maar deze wel: ik zou in elk geval géén ambtenaar worden. Stoffige pakken, stroperige gesprekken, ellenlange hiërarchische trappen, heel erg veel stempels en papieren en natuurlijk 50jarige mannen met een stropdas om die écht niet meer kan. Hardnekkige vooroordelen; feiten, niet gestoeld op waarheid. Maar wel aanwezig.
Het is nu eenmaal zo dat je als mens je eerder de negatieve zaken opvallen in plaats van de positieve. Het ‘afwijkende’ wordt sneller geregistreerd door je amygdala (deel van hersenen wat onderscheid maakt tussen positieve en negatieve prikkels) dan ‘het normale’. Met als resultaat dat we (en ik dus ook) vaker en langer zeuren met elkaar over de zaken die niet goed gaan dan de zaken die wel goed gaan (overigens zijn hier ook andere maatschappelijke, sociale en culturele oorzaken aan te verbinden).
Vermoeiend, vervormd en niet écht productief.
Gelukkig liep ik ongeveer een jaar geleden tegen FUTUR (futur.nl) aan. Ik kreeg toen al het gevoel dat mijn vooroordelen op de proef zouden worden gesteld. Dat gebeurde snel zat. Een veldonderzoekje tijdens mijn workshop over personal branding op de Jonge Ambtenaar van het Jaar verkiezing leverde mij de volgende observaties op:
Geen stoffigheid maar passie. Veel vragen over hoe je ambitie te verwezenlijken en ook jezelf te kunnen blijven. Door de regels heen te leren kijken. Door te dringen bij anderen, helder te maken wat je wilt en daar voor gaan.
Geen stropdassen maar hippe, vrolijk geklede ambtenaren. Ja, dat is inderdaad subjectief, maar daar kan het bedrijfleven nog wel wat van leren ;)
Geen stroperigheid maar oplossingsgerichte doenerigheid: heel veel vragen gingen niet over de inhoud, maar over ‘hoe’. Hoe doe ik het, heb je een voorbeeld, hoe werkt ‘t in de praktijk, hoe pak jij het dan aan (aan collega workshopgever Marc Bressers).
Geen vragen naar mijn leeftijd (ik ben nu 27, toen 26 en meestal word ik daar door mijn jonge deelnemers flink over bevraagd en anders wel over mijn studie en/ of status) maar vragen over hoe ík het aanpak, wat mijn persoonlijke ervaringen zijn en wat branding voor mij betekent.
En geen stempel te bekennen.
Ik stond er om een workshop te geven. En werd aangenaam verrast door wat ik zelf allemaal geleerd had. In mijn eigen workshop.
Dat stereotype beelden nooit kunnen spreken voor de mensen die erachter zitten.
Dat mijn vooroordelen onderuit gehaald kunnen worden door één treffende ervaring.
Dat als ik anderen aan het leren ben, ikzelf ook nog heel veel leer.
Dat ambtenaren best leuk zijn...
Helaas is trouwens nog voldoende stof om het negatieve beeld te blijven voeden. Een greep op Google levert het volgende op :
Ambtenaren zouden te veel vergaderen (vergaderwijzer.nl)
Té veel ambtenaren die ondernemerschap in Nederland tegenhouden (sprout.nl)
Zeurende ambtenaar die toch voldoende bleek te verdienen (elsevier.nl)
Tegengewicht is simpel te geven: de ontmoeting met een paar jonge ambtenaren levert genoeg op. Dus: waar kunnen wij, jonge burgers, jullie, jonge ambtenaren wat vaker ontmoeten?
We horen het graag!!
Iro Evangelou (email)
Programmamaker Young Talent Development
De Baak Management Centrum VNO-NCW