deBaak.nl maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.

Sluiten

Interview Martin Groenhuis

Interview Martin Groenhuis, programmamaker bij de Baak.
Door Josja Vermeulen.

Het is feit dat we langer moeten gaan doorwerken, je hoort er veel over in het nieuws, maar dan vooral vanuit de kant van pensioenen en AOW, maar hoe heeft het eigenlijk effect op jou als individu?
Nou ik heb pensioenoverzichten gekregen waarvan ik voor het eerst dacht, kloppen die wel, en ben op administratieve dingen gekomen die al jaren spelen,  overdracht bijvoorbeeld, en ik heb me er nog nooit iets van aan willen trekken of mee willen bemoeien en het is precies een biologische wekker die nu zegt: Ja Groenhuis, als je daar langs heen leeft, dan kom je nog voor rare verrassingen te staan.  Dus die praktische kant dringt zich op, ik ben 47.

En aan de andere kant, het is nog 20! jaar, als we geluk hebben zal je zeggen.  Want als het nu van 65 naar 67 schuift, dan is de kans dat ie daarna nog doorschuift groter, dan dat ie teruggaat naar 65, dus tegen de tijd dat ik misschien 55 ben, komt er nog wel een jaartje bij, misschien wel twee of drie. De levensverwachting wordt alleen maar hoger, en het is ook heel logisch dat dan de pensioengerechtigde leeftijd meeschuift, dus misschien moet ik nog wel 20 jaar of meer en dat is een gruwelijk end, dat vind ik echt heel veel nog. Dat is te vergelijken met wat je al gehad hebt, dus je hele werkzame leven gewoon, dat vind ik vrij veel.

Je zegt een gruwelijk end, heb je de afgelopen tijd dan ervaren als…
Nou in ieder geval als heel lang, ik ben al lang aan het werk heb ik het idee en om die hele periode nog een keer weer voor je te hebben, dat vind ik een grote spanningsboog.  Het is nog heel ver weg, maar het is om allerlei redenen wel in je hoofd aanwezig, het gaat wel degelijk ook over mij. Het dwingt je ook om over andere vragen na te denken, wat zijn eigenlijk mijn plannen en hoe doe ik eigenlijk mijn werk, zie ik ernaar uit dat er een periode is waarin ik niet meer hoef te werken of zou je met groot gemak zo tot je 70e, 75e door kunnen werken? Het zijn gewetensvragen: doe je werk wat je tot die tijd vol kunt houden en mogelijk nog langer? Ik  heb altijd op verjaardagen gezegd: Als ik morgen de loterij win, ik stop accuut met werken. Er is geen haar op mijn hoofd die er aan denkt om als het niet hoeft, wel een baan te hebbben. En dat is wel gek, dat valt niet te ontkennen, maar dat is toch een beetje de basishouding.

De basishouding dat je eigenlijk het liefst niet zou werken?
Ja, genieten doe je buiten je werk.  Dat doe je niet binnen je werk, je passies volgen, de mooie dingen van het leven gebeuren buiten je werk, niet binnen je werk. Als je werkelijk wordt uitgenodigd om te doen wat je het allerleukst vindt, ga ik niet ’s morgens naar de Baak, dan ga ik iets anders doen. En dat kunnen verschillende dingen zijn, ga je bijvoorbeeld weer de wereld verkennen op je fiets of muziek luisteren of spelen of God mag weten wat zijn, lezen, filosoferen, er zijn genoeg dingen te bedenken. Die zijn niet direct gekoppeld aan je werk, of eigenlijk zijn ze er vrij consequent van los gekoppeld en ik vind het ook niet zo erg. Ik had het er van de week nog met collega’s over, het huidige appel dat er  gedaan wordt in deze tijdgeest, van verwezenlijk je dromen, ontplooi je talent, laat datgene waarvoor je geboren bent tot volle wasdom komen en dan kun je het leven leiden dat voor jou bedoeld is, dan valt het samen met je ambities, dan  ben je op je plek, dan leef je vanuit je innerlijke bron, nou al dat soort dingen, dat is misschien van alle tijden, maar er is nog nooit een zo’n sterk appel geweest als nu, de mogelijkheden zijn legio, je bent  zelf aan zet, als je niet doet wat je werkelijk wil, dan valt daar weinig de schuld van te geven, behalve dat je het werkelijk niet aandurft om je eigen ambities te volgen en waar te maken. Dat is een heel sterk appel, en bij mij zit dat toch anders, want ik kan heel goed leven met het idee dat je werkt om jezelf van levensonderhoud te voorzien, dat je werkt voor het geld.

Denk je niet dat dat ook een generatieverschil is? Want de houding waaraan je refereert die zie ik meer bij twintigers en bij dertigers, dan bij oudere generaties.
Ja ik heb inderdaad het idee dat die voor dertigers dominant is, er zijn zoveel mogelijkheden en dan aan de andere kant de keuzestress en de frustraties dat het je niet lukt om het spoor te vinden waarvoor je daadwerkelijk bedoeld bent, dat is een interessante kant van ons vak en van onze branche, en ik heb het idee dat de generatie waar ik zelf toebehoor, daar ook door aangespoord wordt, van ‘had je het nog niet door, nou het geldt voor jou ook’. Al die programma’s van ‘Ik vertek’, misschien een rare vergelijking, maar hetzelfde idee, ook jij kunt nu nog, ook al ben je jaren ik weet niet wat geweest, ook jij kunt nu beslissen om het vliegtuig te pakken om naar Costa Rica te gaan om daar een B&B te beginnen tusssen de papagaaien. Dat kun je beslissen, de mogelijkheden zijn er, de wereld is een dorp geworden, alles is bereikbaar. Het is een voortdurend appel op ook vind ik wel mijn generatie en zelfs de generatie boven mij.

Terugkijkend naar het thema waar we over spreken, langer doorwerken.
Ja dus daarom, een lang verhaal. Ik kan nog steeds in alle eerlijkheid uitkijken naar de tijd waarin ik niet meer hoef te werken. Zo zit ik er wel in  en elk jaar dat het langer duurt, vind ik in principe een tegenvaller. Dus ik maak er het beste van, het is niet zo dat ik me naar mijn werk sleep en elke dag een vreselijk offer breng, wat aan het eind weer in balans komt als ik nog een aantal jaren pensioen zou hebben, zo is het ook niet, maar ik kan me wel verheugen op het feit dat je in je bestaan kunt voorzien, zonder dat daar een baan bij hoort, daar kijk ik naar uit, ook al is het nog 20 jaar.

 


Reactie plaatsen

Er is nog niet gereageerd op dit artikel


Reageren op dit artikel

(deze wordt niet gepubliceerd)
Ververs afbeelding
  Omschrijving Profiel Duur Investering