In de serie André Meiresonne ontmoet Vrouwen met Verantwoordelijkheid:
 |
André Meiresonne in gesprek met Marjolijn Sonnema,
Directeur Telecommarkt bij Economische Zaken
'Ik wil alle dingen met aandacht doen' |
‘Vrijheid voel ik op het water, als ik aan het zeilen ben.’
En vrijheid is waar Marjolijn Sonnema (46) behoefte aan heeft. Ze is directeur Telecommarkt bij het Ministerie van Economische Zaken. O.m. verantwoordelijk voor het eerlijk verdelen van schaarse frequenties over bestemmingen in Nederland.
Getrouwd met ZZP’er Theo. Samen hebben ze drie opgroeiende kinderen. Op haar kamer staat een grote tas met kinderkleren. ‘We hebben hier een levendige ruilhandel!’ lacht ze. En lachen doet ze graag.
‘Lachen geeft energie. Het grootste compliment dat ik hier krijg is dat de sfeer open en plezierig is geworden. Rationele, technische mannen die in gesprekken loskomen. Maar ik heb moeite om die complimenten echt te horen hoor!’
Ruimte pakken
‘Ik kom uit ‘een onderwijsnest’. Mijn vader was directeur van de Zuivelschool in Friesland, voordat de kinderen werden geboren gaf mijn moeder les in tuinbouw. Geboren in Dordrecht, toen naar de Achterhoek en door naar Friesland. Zo leerde ik dat je op andere plekken ook kunt aarden. Thuis was er ruimte om van alles te proberen. Daar heb ik nog steeds behoefte aan. Ik doe het graag op mijn eigen manier. In mijn eerste baan bij het landbouwschap had ik die vrijheid niet. Hier kan ik mijn ei niet kwijt, dacht ik. Daarna ben ik lang bij het Ministerie van Landbouw geweest. Daar had ik de ruimte. Maar je moet de ruimte wel pakken hoor, niet wachten tot je hem krijgt!’
Gevoelskant ontwikkelen
‘Marjolijn die redt zich wel’ zei iedereen altijd. Ik was een slim snel meisje dat vooral met jongens optrok. Ik was stoer en rationeel. M’n feminiene kant heb ik later ontwikkeld: m’n gevoel een plek gegeven. Inleven in anderen en hulp vragen. Tot mijn 33ste ging alles van een leien dakje. Toen werd mijn tweede kind acht weken te vroeg geboren. En tegelijkertijd kreeg ik een blinde darmontsteking die helemaal uit de hand liep. De grond was weg onder m’n voeten. Dat is heftig. Een gevoel van falen, tekortschieten: En daar dan weer bovenop komen.’
Je verdiepen in een ander
‘Dat zoiets wezenlijks niet goed ging was voor mij een vormende ervaring. Ik kan nu begrip voelen voor mensen die ergens mee worstelen. Iedereen heeft zijn eigen drempels. Waar komen ze vandaan? Waarom loop ik hier nou tegen aan? Pas als je zelf kent en van jezelf houdt kun je iets voor anderen betekenen. Een goede leider verdiept zich in een ander, probeert te snappen wat een ander beweegt. Daardoor voelen mensen zich meer op hun plek, ze voelen zich gezien en gewaardeerd. Van complimenten en waardering zie je mensen opbloeien. Het wordt er zoveel mooier van.’
Gelijke kansen, voor iedereen
‘Met elkaar een complexe klus klaren maakt mij blij. Naast de maatschappelijke relevantie is dat dan ook wat mij trekt in de publieke zaak. En waar ik niet tegen kan is oneerlijkheid. Gelijke kansen voor iedereen vind ik belangrijk. En vaak zijn die er echt niet, weet ik uit eigen ervaring. Bijvoorbeeld, mijn partner en ik zijn in staat om voor onze kinderen in en rond school de steun te organiseren die ze nodig hebben. Maar hoeveel ouders kunnen dat? En hoeveel kinderen hebben dat niet nodig? Er is nog veel te doen voor iedereen echt gelijke kansen heeft.’
Doen wat bij je past
‘We zijn gezegend en daar wil ik van genieten. Geniet nooit met mate, zoals Loesje zegt. Het is de kunst om in iedereen het bijzondere te zien. Je kunt ook focussen op wat je wel aanstaat, op de mooie dingen. Daar aandacht voor hebben. Ik wil alle dingen met aandacht doen. En milder worden, voor mezelf en voor anderen. Bijvoorbeeld als ik iets niet goed heb gedaan. Shit! Maar van je fouten kun je leren, dus laat ik het mezelf nou niet kwalijk nemen: volgende keer beter. Ik heb mezelf lang vergeleken met m’n oudere broer, maar ik ben iemand anders! Vergelijken met een ander werkt niet. Als je nou zorgt dat je doet wat je wilt en de dingen doet die bij je passen, kun je gelukkig zijn met jezelf en de keuzes die je maakt.’